Ogrody w stylu włoskim mają swoje pochodzenie w renesansie i powstały na przełomie XV natomiast XVI wieku w słonecznej Italii. W epoce renesansu narodziła się nowa projekt humanistyczna, która w postępowanie drobiazgowy wpływała na wszystkie dziedziny życia zaś kultury. W tym czasie wzrosło chęć literaturą tudzież sztuką antyczną, natomiast dodatkowo w szerokim zakresie światem przyrody. Jednym z przejawów humanizmu w kulturze odrodzenia było rozwijające się poczucie piękna krajobrazu. Tak narodziły się ogrody w stylu włoskim zwane dodatkowo ogrodami formalnymi. Podstawową zasadą ukształtowania kompozycyjnego ogrodu w stylu włoskim jest powiązanie z domem mieszkalnym tak, iżby elementy ogrodu tudzież ich układ tworzyły społem spośród budynkiem integralną całość. Ogród włoski jest podrzędny architekturze budynku mieszkalnego, który stanowi jego centralny paragraf oraz odgrywa rolę dominanty w całości założenia. Powiązanie domu z przestrzenią ogrodową podkreśla porządek elementów takich, jak otwarte galerie, podcienia natomiast loggie. Cechą charakterystyczną w celu ogrodów w stylu włoskim jest staranie aż do geometryzacji przestrzeni, które wyraża się regularnym zarysem planu, tworzeniem płaszczyzn wyrównanych zaś podziałem przestrzeni ogrodowej na kwadratowe kwatery przedzielone drogami. W ukształtowaniu przestrzennym ogrodów w stylu włoskim najważniejszymi jednostkami są tzw. giardino secreto (ogrodzona obszar przeznaczona aż do kameralnego wypoczynku), giardino de semplici (niewielkie ogrody przeznaczone po największej części do oddzielnej uprawy ziół leczniczych tudzież roślin przyprawowych), partery ogrodowe, labirynty, oraz w zakresie elementów rodzajowych: formy roślinne, szkółka leśna, fontanny, rzeźby ogrodowe oraz różnego rodzaju budowle.